Mavi Kablo: L mi, N mi? Duyguların Çıkmaz Yolu
Hayat, bazen sanki bir kabloyu düzgün şekilde bağlamaya çalışırken kaybolan o birkaç saniyelik an gibi… İşte, bu hikâyede de tam olarak böyle bir anı anlatacağım. Kayseri’de bir yaz akşamıydı, her şey bir kablonun yanlış takılmasından başlamıştı. Bazen, küçük bir hata, büyük bir karışıklığa yol açar. Bu olay da tam olarak böyle oldu ve o gün, “mavi kablo, L mi, N mi?” sorusu, sadece teknik bir soru olmaktan çıkıp, içimde fırtınalar koparan bir meseleye dönüştü.
—
Bir Akşam, Bir Kablo, Bir Hata
İçimdeki her şeyin kaybolduğuna dair bir his vardı. O akşam, sıcak bir yaz akşamıydı, Kayseri’nin toprak rengi caddelerinde akşamın serinliği henüz hissedilmiyordu. Babamın odasında bir elektrik işim vardı. Yeni aldığım o mavi kabloyu bağlayacaktım, bir tür tamir işiydi ama aslında bana biraz daha fazla şey ifade ediyordu.
Elektrik işleri her zaman içimde bir tedirginlik yaratır, belki de evdeki o eski “kablo işleri” yüzünden. Hani, kablonun doğru bağlanmaması durumunda ne olacağına dair o eski hikâyeler… Elektriğin kesilmesi, yanlış takılan bir şeyin yangına yol açması… Çocukken, annemin sürekli uyardığı o sözler hâlâ kulağımda çınlıyordu: “Dikkat et, yanlış bağlarsan çok kötü olur.”
Ve işte o an… Mavi kabloyu alıp, dikkatlice iki ucu arasında bağlantı yaparken, bir soru kafamda yankılanmaya başladı: “L mi, N mi?”
Böyle bir basit soru, içinde bulunduğun ruh haline göre ne kadar derinleşebilir, ne kadar karmaşıklaşabilir ki? Ama benim için bu soru, o anda her şeyden daha fazlasıydı. L ve N, “Live” ve “Neutral”ın kısaltmasıydı ama bir yandan da içimde bir şeyler canlı, bir şeylerse sanki ölü gibiydi. Nereye bağlayacağımı bir türlü kestiremiyordum. İşin teknik kısmı değil, asıl mesele içimdeki belirsizlikti.
—
Belirsizliğin İçinde Kaybolmak
İçimdeki o hisse engel olamıyordum. İşin teknik kısmını halletmek aslında o kadar kolaydı. Yine de, nedense iki seçeneğin birbirine zıt olması, kendimi kaybolmuş hissettirdi. Bir seçim yapmalıydım ama iki seçenek de aynı derecede önemliydi.
“L mi, N mi?”
Bu, aslında bir seçim meselesiydi. Belki de hayatta, doğru olanı bulmak için bazen doğru zaman gelmezdi. Fakat bir karar vermek zorundaydım. Mavi kablonun bir tarafı can verirken, diğer tarafı sanki pasifleşiyordu.
Kendimi o kadar kaybolmuş hissediyordum ki, sanki bir elektrik akımının içinde dönüp duruyordum. Kabloyu bağlarken, duygularım arasında kaybolmuş gibiydim. Küçük bir sorunun bile duygusal olarak büyüdüğü anlar vardır, işte o anlardan biriydi.
Çocukken elektrik işleriyle uğraşmak, biraz da babama yakın olmanın yollarından biriydi. Ama babam da zamanla kaybolmuştu, tıpkı bu kablonun doğru şekilde bağlanmaması gibi… Belirsizlik içinde, bir türlü doğru kararı veremediğimde, kaybolmuşluk hissi giderek daha baskın hale geliyordu.
—
Heyecan, Hata ve Umut
Baba-oğul ilişkisi üzerinden düşünüyorum. Babamla her zaman elektrikle ilgili şeyler yaparken, çoğu zaman işin teknik tarafına odaklanır, duygusal bir yaklaşımda bulunmazdım. Ama o akşam, mavi kablonun bir ucu benim elimde, diğer ucu ise sanki her şeyin gidişatını simgeliyordu. Hangi taraf doğru bağlanmalı? Bu küçük mesele, bir anlamda kendi hayatımı da simgeliyordu.
İçimdeki heyecan, hem kablonun doğru şekilde bağlanması için bir umut taşırken, hem de yanlış bağlanması durumunda karşılaşacağım felaketin hayali beni korkutuyordu.
Birden, kafamda beliren iki kavram daha vardı: “Yapabilirim” ve “Yapamam”. Sanki her şeyin iç içe geçtiği bir yerdeydim. Mavi kabloyu bağladıkça, aslında her şeyin bir düzeni olduğunu, fakat her düzenin bir kırılma noktasına sahip olduğunu fark ediyordum. Kablonun bir ucunu bağladım, içimdeki umut yükseldi. Ama birden diğer uç, biraz daha zorlayıcıydı. Yanlış bağlarsam ne olurdu? Elektrik mi kaçar, yoksa bir şey daha mı kaybolurdu?
Sonunda, bir dakika kadar düşündüm ve mavi kablonun iki ucunu birbirine bağladım. O an, sanki büyük bir yükün altından kalkmış gibi hissettim. Hata yapmaktan korkmuştum ama sonunda doğruyu bulmuştum. Bu, sadece bir kabloyu bağlamak değildi; aslında hayatın da bazı meseleleri var. Bazen karar veremediğimiz anlar, bizi içsel bir çıkmaza sokar, ama doğru adımı attığınızda her şeyin düzgün olduğunu görürsünüz.
—
Sonuç: Belirsizliğe Göğüs Germek
O mavi kabloyu bağlamak, aslında sadece elektrikle ilgili bir mesele değildi. İnsanın içindeki belirsizliği, korkuları, umutları ve hayal kırıklıklarını temsil ediyordu. Kabloların L ve N kısmı kadar net olmayan pek çok şey var hayatta. Karar vermek, bir yolda yürümek, bir şeyleri doğru yapmak… bunlar her zaman net değildir.
Ve şimdi, o gün geride kaldı. Ama hala zaman zaman mavi kabloyu hatırlıyorum. L mi, N mi? Bazı soruların cevabı aslında net değildir. Kendi hayatında da bazen neyin doğru, neyin yanlış olduğunu bilemezsin. Ama önemli olan, doğruyu yapma kararlılığına sahip olmaktır. O an o kabloyu bağladığımda, sadece elektriği doğru şekilde aktarmakla kalmadım, kendi içimdeki belirsizliğe de bir çözüm bulmuştum.
—
Bazen küçük bir kablonun doğru bağlanması, aslında hayatımızdaki büyük kararların nasıl şekillendiğine dair bir hatırlatmadır. Kablonun L mi, N mi olduğunu seçerken, aynı zamanda kendi iç yolculuğumuza da bir yön veriyoruz. Ve belki de her seçim, bir umut taşır…